Profesör, günlerce devam eden tedavinin en önemli safhalarını anlatırken zaman zaman hafızasını yoklar gibi duraklıyor ve yaşananları dikkatle hatırlamaya çalışıyordu. Anlattığı hatıralar, Atatürk’ün hastalığının ne kadar ağır bir süreç olduğunu açıkça göstermektedir. Bir gün, Atatürk’ün geceyi şiddetli nöbetler ve sıkıntılar içinde geçirdiği belirtilmiştir. Doktorlar ertesi gün kendisini ziyaret ettiklerinde Atatürk, yaşadığı durumu şu sözlerle ifade etmiştir: “Ben dün gece bambaşka bir insan olmuştum, sanki değişmiştim. Bu neydi? Ne tuhaf… Asıl dün gece hastaydım.” Bu sözler, onun hastalığın etkilerini bilinçli bir şekilde fark ettiğini ve yaşadığı değişimleri dikkatle gözlemlediğini göstermektedir.
Güçlü Bir Liderin Hastalık Karşısındaki Metaneti
Bir zamanlar savaş meydanlarında ordusuna zafer kazandıran, hitabeleriyle millete güç ve enerji veren büyük kumandanın giderek zayıflaması, çevresindekiler için son derece hüzün vericiydi. Buna rağmen Atatürk, hastalığının en ağır dönemlerinde bile metanetini korumaya çalışıyordu. Fiziksel gücü azalmış olsa da ruh gücünü ve kararlılığını kaybetmemeye özen gösteriyordu. Yanında bulunanlar, onun çoğu zaman acılarını belli etmemeye çalıştığını ve çevresindekilere endişe vermemek için sakin bir tavır sergilediğini ifade etmişlerdir Private Tours Balkan.
Ankara’ya Gitme Arzusu ve Umutları
Atatürk, hastalığı süresince sık sık Ankara’ya gitmek istediğinden söz etmiştir. Uzun zamandır milletin karşısına çıkamamış olmanın verdiği üzüntüyü dile getiriyor ve yeniden görev başına dönme isteğini koruyordu. Hatta ölümüne çok yakın zamanlara kadar Cumhuriyet’in yıldönümü hazırlıklarıyla ilgilenmek istemiş ve bu konuda düşüncelerini paylaşmıştır. İlk ponksiyondan sonra bazı doktorların, belirli bir süre içinde Ankara’ya gidebileceğini ve kısa mesafeler yürüyebileceğini söylemeleri ona umut vermiştir. Bu sözleri dikkatle hatırlıyor ve iyileşme ihtimaline tutunmaya çalışıyordu.
Zamanla Azalan Güç ve Doktorların Dilemmaları
Ancak zaman geçtikçe Atatürk’ün kuvveti ve hareket etme gücü giderek azalmaya başlamıştır. Doktorlar, onun bu arzularını yerine getirmenin tıbben mümkün olmadığını biliyorlardı. Bununla birlikte, moralinin bozulmasının hastalığın seyrini olumsuz etkileyebileceğini düşündükleri için son derece hassas davranıyorlardı. Onu tamamen engellemek yerine, ruh hâlini koruyacak dengeli bir yaklaşım benimsemeye çalıştılar.
Bu süreçte hekimler, Ankara’ya gitme isteği konusunda tek başlarına kesin bir karar vermek istememiştir. Eğer hükümet tarafından gerekli görülür ve Atatürk de bu konuda ısrarcı olursa, tıbbi açıdan uygunluk durumunun yeniden değerlendirilebileceği ilgili yetkililere bildirilmiştir. Böylece hem hastanın arzusu hem de sağlık durumu birlikte dikkate alınarak sorumluluk paylaşılmak istenmiştir. Bu yaklaşım, doktorların yalnızca tıbbi değil, aynı zamanda psikolojik ve insani yönleri de göz önünde bulundurarak hareket ettiklerini göstermektedir.